شکریا برادوست، تحلیلگر مسائل سیاسی و امنیتی، با انتقاد شدید از عملکرد شبکه ایران اینترنشنال در پوشش اخبار کشتار معترضان در دیماه، اعلام کرد که به دلیل آنچه عدول این شبکه از اصول حرفهای و مسئولیت اخلاقی رسانه میداند، تصمیم گرفته است به همکاری خود با این شبکه پایان دهد و دیگر در برنامههای آن حضور پیدا نکند.
برادوست در یادداشتی درباره دلایل قطع همکاری خود با ایران اینترنشنال، عملکرد این شبکه در جریان اعتراضات دیماه را پرسشبرانگیز توصیف کرده و معتقد است تأخیر در انتشار اخبار کشتار معترضان، با مسئولیت حرفهای و اخلاقی رسانهای با چنین جایگاهی سازگار نبوده است.
به گفته این تحلیلگر سیاسی و امنیتی، ایران اینترنشنال با وجود اطلاع از کشتار خونین معترضان در روز ۱۸ دیماه، به دلیل ملاحظات سیاسی، اخبار مربوط به این کشتار را بهموقع منتشر نکرد. او معتقد است این نحوه اطلاعرسانی در شرایطی که اینترنت قطع شده بود و تلویزیون برای بسیاری از شهروندان تنها منبع دسترسی به اخبار محسوب میشد، موجب شد شماری از معترضان با تصور درهمشکستن نیروهای سرکوب به خیابانها بازگردند و در معرض سرکوب و کشتار گستردهتری قرار گیرند.
انتقاد از اولویتهای سیاسی و سیاست تحریریه
برادوست با اشاره به تفاوت عملکرد ایران اینترنشنال در پوشش تحولات مربوط به ساختار قدرت جمهوری اسلامی و اخبار کشتار معترضان، این پرسش را مطرح کرده است که چگونه رسانهای که کوچکترین تحولات مربوط به علی خامنهای و ساختار قدرت جمهوری اسلامی را بهصورت فوری پوشش میداد، در اطلاعرسانی درباره کشتار مردم چنین عملکردی از خود نشان داد؟
او همچنین خواستار روشنشدن ملاحظات مؤثر بر تصمیمگیریهای تحریریه این شبکه شده و تأکید کرده است که افکار عمومی حق دارد درباره چرایی این تأخیر، توضیحی شفاف و قانعکننده دریافت کند.
به باور برادوست، اعتبار یک رسانه از استقلال تحریریه، شفافیت و تعهد به حقیقت سرچشمه میگیرد و هنگامی که ملاحظات سیاسی و سازمانی بر این اصول غلبه کنند، نخستین قربانی، اعتماد عمومی خواهد بود.
جان انسانها مهمتر از ملاحظات رسانهای
این تحلیلگر مسائل سیاسی و امنیتی تأکید کرده است که با گذشت زمان و مشاهده عملکرد ایران اینترنشنال، بیش از گذشته به درستی تصمیم خود برای قطع همکاری با این شبکه اطمینان پیدا کرده است.
از نظر او، مسئله صرفاً اختلافنظر با سیاستهای یک شبکه تلویزیونی نیست، بلکه موضوع اصلی، مسئولیت اخلاقی رسانه در برابر جان انسانها و حق جامعه برای دسترسی به اطلاعات است.
برادوست معتقد است سکوت یا تأخیر در اطلاعرسانی درباره نقض گسترده حقوق بشر، بهویژه از سوی رسانهای که اعتماد بخش قابلتوجهی از جامعه را در اختیار دارد، مسئلهای نیست که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت.
او همچنین تأکید کرده است که فعالیت رسانهای، چه در جایگاه روزنامهنگار و چه در مقام کارشناس و تحلیلگر، نباید به حفظ منافع شخصی و موقعیت حرفهای محدود شود. به باور او، مسئولیت اخلاقی گاه ایجاب میکند که افراد در برابر رویههای نادرست موضعگیری کنند، حتی اگر هزینه چنین موضعگیریای از دست دادن یک تریبون رسانهای باشد.
تناقض میان شعار آزادی و رفتار حرفهای
برادوست در بخش دیگری از یادداشت خود، با انتقاد از تناقض میان ادعای دفاع از دموکراسی و آزادی بیان با رویههای غیردموکراتیک در محیطهای کاری، تأکید کرده است که نمیتوان از یکسو مدعی مبارزه با استبداد بود و از سوی دیگر، در برابر رفتارهای غیردموکراتیک در محیط کار سکوت کرد.
به گفته او، مبارزه با استبداد و دفاع از آزادی بیان، پیش از آنکه شعاری در برابر دوربین باشد، باید به اصلی بنیادین در رفتار حرفهای و روابط کاری تبدیل شود.
استقلال فکری به بهای از دست دادن تریبون
شکریا برادوست که خود را از زنان پیشگام در عرصه تحلیل مسائل سیاسی و امنیتی در شبکههای تلویزیونی کوردی و فارسی معرفی میکند، حضور زنان در این حوزه را گامی در جهت شکستن کلیشههای جنسیتی و عبور از انحصار مردانه در عرصه تحلیل سیاسی و امنیتی دانسته است.
با این حال، او معتقد است چنین جایگاهی مسئولیتش را در قبال پایبندی به اصول و ارزشهای حرفهای دوچندان میکند و حضور در برابر دوربین نباید به بهای چشمپوشی از استقلال فکری و مسئولیت اخلاقی تمام شود.
برادوست در پایان تأکید کرده است که دفاع از آزادی و ارزشهای دموکراتیک زمانی معنا پیدا میکند که افراد حاضر باشند برای پایبندی به این ارزشها، از منافع شخصی و موقعیت حرفهای خود نیز چشمپوشی کنند.
