کولبری در کوردستان سالهاست به بخشی تلخ از واقعیت زندگی مردم مناطق مرزی تبدیل شده است. هزاران نفر برای تأمین هزینههای زندگی، ناچارند بارهای سنگین را از مسیرهای کوهستانی و مرزی عبور دهند؛ مسیری که همواره با خطر سقوط، سرمازدگی، مین و تیراندازی همراه است.
بسیاری از کولبران جوانانی هستند که به دلیل نبود فرصت شغلی و بحران اقتصادی، راه دیگری برای کسب درآمد پیدا نکردهاند. فعالان حقوق بشر معتقدند کولبری نتیجه مستقیم بیکاری، فقر و توسعهنیافتگی در مناطق مرزی است.
راهی دشوار برای زنده ماندن
مسیرهای کولبری اغلب در ارتفاعات سخت و صعبالعبور قرار دارند. در زمستان، برف و سرمای شدید خطر مرگ را بیشتر میکند. برخی کولبران میگویند ساعتها در تاریکی شب و میان کوهستان راه میروند تا بتوانند درآمد اندکی برای خانواده خود به دست آورند.
خطراتی که هر روز تکرار میشود
هر سال گزارشهایی از جانباختن یا زخمی شدن کولبران منتشر میشود. برخی بر اثر سقوط از کوهستان، برخی به دلیل سرمازدگی و برخی نیز در تیراندازیهای مرزی جان خود را از دست میدهند.
نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به وضعیت کولبران هشدار دادهاند و خواهان حفظ امنیت جانی آنان شدهاند.
خانوادههایی در انتظار
برای خانوادههای کولبران، هر بار رفتن به مرز با اضطراب و نگرانی همراه است. بسیاری از مادران و همسران کولبران میگویند همیشه ترس بازنگشتن عزیزانشان را دارند.
جمعبندی
کولبری در کوردستان تنها یک شغل نیست؛ تصویری از بحران اقتصادی، بیکاری و نبود فرصتهای برابر در مناطق مرزی است. بسیاری از فعالان اجتماعی معتقدند حل این بحران نیازمند توسعه اقتصادی و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار است.