یکی از مقامهای ارشد وزارت جنگ آمریکا روز دوشنبه گفت واشینگتن در حال تقویت حضور نظامی خود در آسیاست و راهبرد موسوم به «بازدارندگی از طریق انکار» را در طول زنجیرهای از جزایر که ژاپن، تایوان و فیلیپین را در بر میگیرد، پیش میبرد. هدف این سیاست، به گفته این مقام، حفظ موازنه قدرت به نفع آمریکا و متحدانش در منطقه است.
البریج کالبی، معاون وزیر جنگ آمریکا در امور سیاستگذاری، این مطالب را در سخنرانی روز ۱۰ اوت (۱۹ مرداد) خود در مانیل مطرح کرد. او کوشید این تصور را که برنامه دونالد ترامپ برای کاستن از بار تعهدات نظامی آمریکا در خارج از کشور، به معنای کنارهگیری واشینگتن از آسیاست، رد کند.
به گفته کالبی، «آمریکا به هیچ وجه از آسیا بیرون نمیرود» و آنچه در جریان است نه عقبنشینی که تقویت حضور برای نگهداشتن موازنه قدرت در نقاط حساس منطقه است. او منافع آمریکا در منطقه هند-آرام را «کمسابقه» توصیف کرد و از رشد سرمایهگذاریهای نظامی و اقتصادی این کشور در منطقه سخن گفت.
محور راهبرد: نخستین زنجیره جزایر
بر اساس گفتههای کالبی، ستون اصلی این سیاست، استقرار توان بازدارنده در طول «نخستین زنجیره جزایر» است؛ کمانی که از ژاپن آغاز میشود، تایوان و فیلیپین را پشت سر میگذارد و تا بورنئو کشیده میشود.
«بازدارندگی از طریق انکار» در اصطلاح نظامی به معنای چیدن چنان توان دفاعی در یک منطقه است که هر تلاش تهاجمی دشمن را از پیش با شکست روبهرو کند؛ رویکردی متفاوت از بازدارندگی کلاسیک که بر تهدید به انتقام تکیه دارد.
«شریک میخواهیم، نه مستعمره»
کالبی از گسترش استقرار نیروهای آمریکایی در خطوط مقدم، تسریع انتقال تجهیزات رزمی به منطقه، و ساخت زیرساختهای لازم برای این راهبرد خبر داد. به گفته او، پنتاگون بهطور فعال در حال شکلدادن به سازوکاری قدرتمند برای بازدارندگی است تا از سیاست «صلح از طریق قدرت» و حفظ موازنه پایدار در آسیا پشتیبانی کند.
این طرح، به گفته او، شامل پیشاستقرار تجهیزات نظامی در غرب اقیانوس آرام و افزایش هماهنگی عملیاتی با متحدان منطقهای میشود.
سخنان کالبی با سند راهبرد امنیت ملی ترامپ که در دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شد همراستاست؛ سندی که بر ساخت نیرویی تأکید دارد که بتواند هر گونه تعرض در طول نخستین زنجیره جزایر را خنثی کند. طبق این سند، واشینگتن باید متحدان خود در این زنجیره را به دادن دسترسی بیشتر به بنادر و تأسیسات، افزایش بودجه دفاعی، و سرمایهگذاری در توان بازدارندگی ترغیب کند.
این سند هشدار میدهد که هدف، جلوگیری از هرگونه تلاش برای تصرف تایوان یا ایجاد موازنهای بهقدری نامساعد است که دفاع از این جزیره را غیرممکن سازد. در همین سند، جمهوری خلق چین بهعنوان مهمترین رقیب بلندمدت آمریکا معرفی شده و قدرت اقتصادی، فناوری و صنعتی آمریکا، ستون اصلی بازدارندگی بلندمدت این کشور دانسته شده است.
کالبی در سخنرانی خود مستقیماً نامی از چین نبرد، اما لحن او در باره جلوگیری از سلطه یک قدرت واحد بر منطقه، یادآور اظهارات پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، در نشست گفتوگوی امنیتی شانگری-لا در سنگاپور بود. هگست در ۳۰ مه گفته بود نگرانی از توسعه نظامی بیسابقه چین کاملاً موجه است و واشینگتن با «قدرتی حسابشده»، نه تقابل بیمورد، به آن پاسخ میدهد. او نیز از ساخت سامانهای برای بازدارندگی در غرب اقیانوس آرام سخن گفته بود که تجاوز را عملاً ناممکن، تشدید تنش را پرهزینه و جنگ را غیرمنطقی کند.
کالبی در مانیل تأکید کرد افزایش حضور نظامی آمریکا با انتظار مشارکت بیشتر متحدان آسیایی در تأمین هزینههای دفاعی همراه است، اما این خواسته را نباید نشانه عقبنشینی واشینگتن تلقی کرد. به گفته او، درخواست از متحدان برای ایفای نقش پررنگتر و سرمایهگذاری بیشتر در دفاع از خود، به معنای رهاکردن آنها نیست: «ما به دنبال شریک هستیم، نه کشورهایی که تحتالحمایه ما باشند… هرچه شرکای ما قویتر باشند، بازدارندگی هم قویتر خواهد بود.»
سفر کالبی به مانیل، آغازگر نخستین سفر رسمی او به جنوب شرق آسیا در سمت فعلیاش است. او در ادامه این سفر قرار است به اندونزی، تایلند و کامبوج نیز سفر کند.